تبليغاتX
خلوتــــــكده

aghagheia

کاملـیا

aghagheia

http://aghagheia.blogfa.com

خلوتــــــكده

خلوتــــــكده

خلوتــــــكده

من حدیث درد شور انگیز خویــــش
بـــارها بـــا باد و بـــوران گفتـــه‌ام
از نگــــاه چشم هـــای خستــه‌ام
قصه هــا بـــا جویبــاران گفتـــــه‌ام
من بـــرای مــاهتــاب نـقـــره فــام
گفتـــه ام اینجــا تنــگ است دلم
مـــن بـــــرای اختـــران کهکشـان
گفتـــه ام کــو لبــهای خنـدان من
مــن بــگوش لالــه ها و سبزه ها
شعر خود با ســـوز و دل خوانده‌ام
این زمانــه شرح غـم جـاوید خویش
در میان دل چون پیچکی پیچانده‌ام

خلوتــــــكده

الله اکبر

 

 

 

 

الله اکبر و این یک شروع است . نه یک شروع بلکه تنها راه شروع با آغازگری است که بزرگ است و تو می گویی تا همیشه به یادت باشد که او بزرگتر است .

چندین و چند بار این را با خود تکرار می کنی تا هر گاه ، نه در ورد زبان تو ، بلکه زمانی که در اندیشه و عمل تو فراموش شد ، به یادت بیاوری این شروع را .

یک قدم ، قدمی دیگر و قدم بعدی و تو در هر قدم راسختر می شوی و قامت بیشتر راست می کنی . چرا که یادت است که او بزرگتر است و این بزرگی به تو نیرو می دهد . نیرو می دهد تا نه به چپ بنگری و نه به راست . نگاه سوی رفتن است و بس . تنها به جلو .

 اینجا جای ایستادن  و نظاره عقب سو نیست . اینجا هر چه هست قدم بالا گذاشتن است . قدم به قدم ، دور به دور و تو هر لحظه بالاتر پا می گذاری . پله پله بالا می روی . فرش نوری زیر پایت گسترانیده اند تا به عرش برسی و تو با کلید بزرگی حق ، این راه را می پیمائی .

لحظات اوج فریبنده ترین لحظات است و تو عجله ایی برای به پایان رساندن آن نداری . برای همین به حماقت شتاب کنندگان و طعنه زنان می خندی و بعد بر خود می لرزی ، نکند منیت بر تو غالب شود و تو نتوانی  منیت  خود را فرو گذاری و بالا روی . پس دیگر به شتاب کنندگان نظر نمی کنی ، بلکه سعی می کنی با وقار گام برداری و نجواکنان می گویی :

 

" و آنگاه که ترا می خوانم ، دعایم اجابت فرما و هر گاه ترا ندا کنم ، ندایم بشنو و چون با تو مناجات کنم ، بحالم توجه فرما که من به سوی تو گریخته ام ........و اگر من لایق رحمتت نیستم ، تو لایقی که بر من از فضل و کرم بی پایانت جود و بخشش کنی ..........."

 

آنقدر می گویی تا چشمهایت بر هم فرو بندد تا تمرکز بیش کنی . آنقدر می گویی تا پاهایت ، تا گامهایت سبک گردد تا تمرکز پر رنگ کنی . آنقدر می گویی تا دستهایت به یاریت آمده و به طرفین رها گردد تا سبک و سبک تر شوی و آنقدر می گویی تا بر بامی فرود می آیی نه فرود آخر بلکه شروع برای پرواز . اینجا سکوی پرواز است . نه انتها

 

 

 

 

+ نوشته شده در ساعت 12:12 بعد از ظهر توسط کاملـیا |

قالب وبلاگ

free Template Blog

قالب وبلاگ رایگان

قالب بلاگفا